menu Home chevron_right
Nieuws uit de gemeente

‘Ik word weer dochter in plaats van mantelzorger’

Leonie Kort | 2 juni 2021
Van een ruime vrijstaande woning met schuur naar een studio in zorgboerderij Oldenbosch in Holwierde. ‘Maar wel met bubbelbad’, zegt Janis Klok, de 27-jarige dochter van de dementerende Martin Klok. ‘We benoemen vooral de voordelen van het begeleid wonen.’

In eerste instantie kwam haar vader alleen naar de zorgboerderij voor de dagopvang, maar nu woont hij er ook. Martin (70) kreeg op zijn 63ste de diagnose dementie en is één van de drie nieuwe bewoners van Oldenbosch. ‘Vaak gaan mensen met dementie naar een ouderencentrum, maar daar past mijn vader niet. Daar is hij nog veel te actief voor’, vertelt Janis.

Voor mensen als Martin is de zorgboerderij een woonvorm begonnen. ‘Op de boerderij proberen wij in te spelen op de eigen wereld van de bewoners. Vaak komen mensen met jongdementie op een afdeling met ouderen, daar voelen ze zich vaak niet op hun gemak. Lichamelijk kunnen ze vaak nog heel veel. Bij ons kunnen ze nog in de moestuin bezig, koeien verzorgen en koken we bijvoorbeeld ook samen’, vertelt Marga Boonstra, teamleider en verpleegkundige op de zorgboerderij.

Lichamelijk sterk, maar mentaal niet meer

Janis herkent dit bij haar vader. ‘Op de zorgboerderij komen ook jongeren voor de dagopvang, hier voetbalt mijn vader graag mee. Af en toe organiseren ze voor de ouderen ook gymnastiek. Ze doen dan oefeningen vanuit hun stoel, maar dat vindt mijn vader voor ‘oudjes’, zo ziet hij zichzelf totaal niet’, zegt ze met een lach. In bepaald opzicht is Martin ook niet oud. ‘Mijn vader zit nog op de racefiets, voetbalt en is hartstikke kwiek. Toch gaat hij mentaal steeds verder achteruit. Hij heeft geen tijdsbesef meer en veel dagelijkse handelingen kan hij niet.’

Volgens Alzheimer Nederland is dit ziektebeeld passend bij jongdementie. ‘Als je onder de 65 de diagnose dementie krijgt, dan ben je nog jong. Op die leeftijd spelen mensen vaak nog een actieve rol in de maatschappij en zijn ze nog lichamelijk fit. Ook zijn ze zich vaak meer bewust van de ziekte. Hierdoor is het verliesproces ingrijpend’, vertelt Carolien van IJsendoorn van Alzheimer Nederland.

‘Mijn vader haalt alles uit elkaar’

Sinds de diagnose heeft Martin nog zeven jaar op zichzelf gewoond, in het ouderlijk huis van Janis en haar broer en zus. De kinderen zijn de spullen van hun vader alvast aan het inpakken voor de verhuizing. ‘Hij heeft zoveel spullen, we komen overal wat tegen’, zegt Janis. Op dat moment komt ook haar broer Justin binnenlopen: ‘Heb jij toevallig de accu van de scooter gezien?’

De accu heeft Janis niet gevonden, maar ze kijkt er ook niet vanop als ze die straks in een nachtkastje vindt. ‘Mijn vader haalt alles uit elkaar. Hij weet dan niet meer hoe hij de scooter moet starten, dan denkt hij dat het kapot is. En dan gaat hij het ‘repareren’, vertelt ze.

Hetzelfde heeft hij ook gedaan bij de vaatwasser. ‘Die deed het nog gewoon, maar toch is hij hem gaan ‘repareren’, nu is die wel echt kapot’, vertelt ze met een dubbel gevoel. ‘Hier lachen we af en toe ook wel om. Na al die jaren is dit voor ons gewoon geworden, al blijft het ook enorm verdrietig.’

Als gevolg van dementie heeft Martin ook afasie, hierdoor heeft hij problemen met praten. ‘Het is lastig om echte gesprekken met mijn vader te voeren. Vooral in spannende situaties, dan komt er niet meer uit dan ‘ja’ of ‘nee’, en daar is hij zich wel bewust van. Dat is voor hem natuurlijk ook enorm frustrerend’, vertelt ze aangedaan.

Fotografie en LP’s

Veel spullen vanuit Martin zijn woning zijn mee verhuisd naar Holwierde. ‘Grote spullen zoals zijn bank en tv, maar ook persoonlijke herinneringen. Hij is gek op fotografie en LP’s, in zijn kamer hebben die nu een centrale plek gekregen. Hierdoor hopen we dat Martin zich snel thuis gaat voelen’, vertelt teamleider Boonstra. ‘Het is lastig om te zeggen hoe snel hij zijn plekje vindt, maar we blijven in gesprek met Martin. Niks moet, alles mag.’

Martin is best positief over de verhuizing, al is hij er soms ook verdrietig om. ‘Hij vindt het jammer om het ouderlijk huis te verlaten, maar hij ziet ook wel in dat het beter is. Het wordt te druk voor ons als kinderen’, vertelt Janis. ‘Hij moet zijn vrijstaande woning inruilen voor een kleinere studio, maar we noemen vooral de voordelen.’

Het woonzorgcentrum is vlak bij het voetbalveld van VV Holwierde. Janis denkt dat haar vader daar regelmatig te vinden zal zijn. ‘Ook vind ik het fijn dat we straks weer echt op visite kunnen komen bij mijn vader. Als ik nu langskom dan is er altijd wat aan de hand of moet ik ergens mee helpen. Straks kunnen we weer samen leuke dingen doen. Ik word weer dochter in plaats van mantelzorger.’





  • cover play_circle_filled

    Omroep Eemsdelta
    Altijd dichtbij

  • play_circle_filled

    01. 16-11-2020 18:00
    Lijsttrekkersdebat

    file_download
  • play_circle_filled

    02. 16-11-2020 19:00
    Lijsttrekkersdebat

    file_download
  • play_circle_filled

    03. 16-11-2020 20:00
    Lijsttrekkersdebat

    file_download
  • play_circle_filled

    04. 16-11-2020 21:00
    Lijsttrekkersdebat

    file_download
  • cover play_circle_filled

    Lunchradio
    12:00 - 13:00

play_arrow skip_previous skip_next volume_down
playlist_play