Kunstenaars Michel Velt en Roos Vink zorgen voor frisse wind bij flat Dijkzicht
Het immense kunstwerk van Michel Velt (39) en Roos Vink (30) is ondertussen zo goed als klaar. Het kunstproject dat tot stand kwam uit een samenwerking tussen bewoners en de organisaties Bewonersplatform Eemsdelta, Acantus en IVAK, kwam daarmee uitstekend uit de verf. Wie al even niet in de buurt is geweest herkent flat Dijkzicht zo langzamerhand niet meer terug.
Dat was precies de bedoeling vertelt Michel Velt die samen met zijn vriendin Roos Vink al meerdere kunstwerken voltooide binnen de gemeente Eemsdelta. ’’We hebben in de haven ook een keer een muur geschilderd voor Delfsail en daar hebben we veel positieve reacties op gehad. Dit speelde natuurlijk wel een rol om ook dit te mogen doen, maar we zijn blij dat we dit project hebben mogen uitvoeren. Het is een hele mooie uitdaging geweest kan ik nu wel zeggen en we zijn nog niet eens helemaal klaar. Nu is het tijd voor de finishing touch.’’
Liana Engibarjan
De grote vraag die speelde in aanloop naar het project was welk thema uiteindelijk zou moeten worden afgebeeld. Dat werd democratisch besloten door de bewoners van flat Dijkzicht legt Velt uit. ‘’De bewoners konden kiezen uit vijf onderwerpen en ‘maritiem’ scoorde meer dan de helft van het aantal stemmen, daarmee zijn we dus ook verder gegaan.’’ Wie eens een keer in de buurt is van de haven herkent op verre afstand al het gezicht van Liana Engibarjan. De kapitein uit Rotterdam krijgt de eer om afgebeeld te worden op de zijkant van het flatgebouw legt Velt uit. ’’Het is een langgerekt vlak, dus een boot paste niet echt, dus het werd een kapitein. Dit model is een vrouw die vaak in deze regio vaart. Ik heb haar opgezocht, een foto gemaakt en zo is het verhaal eigenlijk begonnen. Ze komt niet uit de omgeving, maar is hier dus wel vaak aanwezig. Misschien dat ze over niet al te lange tijd de beroemdste vrouwelijke kapitein van Nederland is. Ook niet gek natuurlijk, want je kunt bepaald niet om ons kunstwerk heen.’’

Inspiratie
Dit project waarbij er een ideeënuitwisseling plaatsvindt tussen inwoners en de uitstraling van gebouwen waarin zij wonen mag volgens Velt zeker navolging krijgen en als het even kan op zoveel mogelijk plekken in Nederland. ’’Dit is mooier dan een nietszeggend neutraal vlak. Voor dit soort gebouwen wordt er vaak een huisschilderbedrijf ingehuurd die het hele gebouw in een bepaalde kleur zet, maar met hetzelfde gemak en voor hetzelfde geld krijg je een muurschildering en dat oogt toch net iets mooier. Des te meer kleur des te beter vind ik. Ik ben altijd op zoek naar iets wat op een bepaalde plek het beste past en ik denk dat dit project bijzonder goed is geslaagd. Dit zou eigenlijk op veel meer plekken moeten gebeuren in Nederland en dan hou ik me zeker aanbevolen. Het zou natuurlijk ook heel mooi zijn als andere kunstenaars hiervoor in beeld zouden kunnen komen.’’
Ervaring
Op papier en in het klein was Velt al blij met het concept en de praktijk stemt de kunstenaar ook tot grote tevredenheid. ’’In de basis is het precies hetzelfde met het enige verschil dat de muurschildering die wij maakten veel groter is. Je ontwikkelt daarvoor op basis van ervaring een gevoel waarmee je iets op de juiste schaal krijgt en dan is het gewoon een kwestie van uitvoeren. Ik gebruik daarvoor een stok en schets daarmee op afstand, zodat je al een beetje een beeld krijgt van hoe het eruit moet komen te zien. Als alles klopt in grote lijnen, dan kleur je het plaatje met een spuitbus en ingewikkelder is het eigenlijk niet. Je bouwt het heel systematisch op, maar ik zeg er wel bij dat dit de grootste oppervlakte is die ik ooit heb beschilderd.’’
Zeewind
Eind deze week moet de muurschildering klaar zijn en dan willen beide kunstenaars terugkijken op een geslaagd project. ’’Het was een enorme klus, maar we zijn blij met wat we tot nu toe hebben gecreëerd. Het was af en toe wel spannend, want helemaal bovenin zwabberde het bakje natuurlijk wel door de zeewind die je om de oren blaast, maar we hebben ons doel bereikt. Het is trouwens heel leuk, want in de avonduren zie je nu ook mensen die soms nog een stukje lopen en dit is dan de plek waar ze elkaar ontmoeten en een praatje maken. We hopen dat dit zo blijft!’’

