Gemeente Eemsdelta maakt zich zorgen over hulp aan kwetsbare jongeren: ‘We willen deze groep niet laten vallen’

Wethouder Jan Menninga.

Door Jeroen Kunst

Achter de harde cijfers gaat het wel degelijk over mensen. Kan de gemeente Eemsdelta straks nog voldoende de helpende hand bieden aan inwoners die jeugdzorg nodig hebben? Het college van burgemeester en wethouders van Eemsdelta maakt zich zorgen. “Wat kunnen we als gemeente doen zonder mensen te benadelen. Dat is de vraag die we moeten beantwoorden de komende jaren.”

Jeugdzorg

Wat valt er eigenlijk onder jeugdzorg? Volgens de organisatie Jeugdzorg Nederland is dat ‘zorgen dat jeugdigen veilig kunnen opgroeien. Jeugdzorgorganisaties helpen kinderen, jongeren en hun ouders daarbij.’ Een op de zeven kinderen in Nederland krijgt jeugdhulp. Oftewel, in een klas van 21 kinderen krijgen drie kinderen een vorm van jeugdzorg. Gemeenten zijn verantwoordelijk voor een goede jeugdzorg voor hun inwoners. Zij krijgen daarvoor een vergoeding van het Rijk. Veel gemeenten vinden dat bedrag te laag. Daarbij moeten organisaties in de jeugdzorg efficiënter gaan werken, maar die omslag is nog lang niet overal gemaakt, constateerde de Vereniging van Nederlandse Gemeenten vorig jaar.

Lastig dossier

De gemeente Eemsdelta maakte vorige week bekend dat de gemeente tot en met 2029 het huishoudboekje aardig op orde heeft, mede door bezuinigingsmaatregelen. Maar de jeugdzorg is een lastig dossier, laat wethouder Menninga desgevraagd weten. Ondanks dat de bezuinigingen van het Rijk op de jeugdzorg twee jaar later in gaan dan eerst in de planning stond. “We hebben er wel wat geld bijgekregen, maar realiseren ons ook dat het nog niet genoeg is. Vorig jaar hebben er bijvoorbeeld ruim zeventig mensen extra een beroep gedaan op jeugdzorg. Dat is best zorgelijk, want dit geldt niet alleen voor onze regio, maar het is een landelijk beeld. We zijn vooral bezig met de vraag wat we kunnen doen om dit beeld een halt toe te roepen zonder de mensen te benadelen die er aanspraak op doen. Dat is een ingewikkeld verhaal.’’

Schoolverlaters

Er zijn verschillende manieren waarop gekeken kan worden naar de kant van de uitgaven, maar zelfs dan is de onderste steen nog niet boven, stelt Menninga. ’’Het kan enerzijds bijvoorbeeld te maken hebben met hoe de betrokken instanties onderling samenwerken. We kunnen anderzijds ook een analyse maken van de toeloop en kijken naar hoe het is gesteld met de verwijzing. Het is een buitengewoon moeilijke discussie, want we merken vanuit de Rijksoverheid dat er steeds minder geld beschikbaar is voor deze doelgroepen. We hebben bijvoorbeeld schoolverlaters die op jonge leeftijd tussen wal en schip belanden. Daar wordt fors op bezuinigd. We willen deze groep niet laten vallen, want dit zijn de mensen van de toekomst. Als we deze mensen laten vallen, dan zijn ze voor hun hele leven weg en die kant moeten we niet op.”

Oplossing

Er lijkt een oplossing in de maak, maar of dat voldoende is om jeugdzorg onder controle te krijgen moet de tijd volgens Menninga leren. ’’Wat nu landelijk beleid vanuit het Rijk wordt, en dat is nog even afwachten, is een eigen bijdrage van ouders. Niet dat wij dat willen, maar het is de regering die zegt ‘wij willen bezuinigen en ouders die draagkracht hebben moeten een eigen bijdrage leveren’. Of dit een houdbaar plan is voor de toekomst? Dat zal de tijd moeten leren.’’

Foto: Jeroen Kunst.