Gehandicapten en mensen met beperking in Eemsdelta pleiten voor meer toegankelijkheid: ”In ruim veertig jaar is er amper wat veranderd”

Het is voor een groot aantal gehandicapten en mensen met een beperking een doorn in het oog binnen de gemeente Eemsdelta: de toegankelijkheid van de openbare ruimte. Smalle – of te hoge stoepranden, slecht bereikbare bushaltes of ongelijke bestrating: het is allemaal aan de orde van de dag voor de gehandicapte Willem van der Pol uit Farmsum. Deze ongemakken zorgen er voor hem voor dat hij wordt beperkt in zijn zelfstandigheid, veiligheid en deelname aan het dagelijks leven. Daarop besloot hij een brief in te sturen naar de gemeente met een voorstel om een werkgroep Toegankelijkheid in het leven te roepen, waarin inwoners met een beperking worden betrokken.

Na een gesprek met Van der Pol wordt al snel duidelijk waar het probleem zit. Hij heeft een heel dossier opgebouwd met foto’s van niet toegankelijke wegen, paden en stoepen. ”Ik woon in Farmsum en ga regelmatig naar Delfzijl om een boodschapje te doen. Op die weg naar het centrum kom ik alleen al zoveel obstakels tegen dat het bijna niet meer te doen is.” Een van de weinige dingen waar Willem nog plezier aan beleefd, wordt op deze manier dus extra bemoeilijkt.

Al veertig jaar weinig veranderd

Hij is niet de enige die deze ongemakken dagelijks ervaart. Ook Willy Koops ondervindt hinder van de slechte toegankelijkheid. ”Ik zit al 48 jaar gekluisterd aan mijn rolstoel, maar in al die jaren is er veel te weinig rekening gehouden met de doelgroep.” Wel geeft hij aan dat er in het verleden, voor de gemeentelijke herindeling, een aantal groepen waren die zich hiervoor inzetten, zoals het gehandicaptenplatform. Ondanks het bestaan van deze groepen bleef het meestal beperkt tot een enkel gesprek met de gemeente. ”Daarna hield het weer op en gebeurde er weinig tot niks.” Inmiddels heeft hij zich bij de situatie neergelegd, want waarom zal er nu wel wat gaan gebeuren?

Die beperkte toegankelijkheid zorgt bij Van der Pol en Koops niet alleen voor boosheid en stress, maar ook tot isolement. ”Als je bijna nergens meer veilig via de stoep of straat kunt komen, denk je al gauw: laat maar zitten”, vervolgt Koops. ”Dat kan en mag nooit het gevolg zijn van deze ongemakken.”

Samen vooruit

Met de brief van Willem, gericht aan de gemeente, wordt niet bedoeld om kritiek te uiten, maar om samen naar verbeteringen te zoeken. Daarom stelt hij voor om een werkgroep Toegankelijkheid op te richten, waarin inwoners met een beperking, belangenorganisaties, gemeentelijke medewerkers en andere betrokkenen samenwerken aan een toegankelijkere gemeente. ”Je moet het toch met zijn allen doen.”

Gemeente hanteert inclusiebeleid